ГЕРОИН Heroin Сертолово

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Опа, всем привет, я вам расскажу про свои приключения в мире наркотиков, шабита и отдыха на даче с Мики-Маусом. Надеюсь, у вас есть время и желание погрузиться в эту историю, айда закладывайте и закрывайте дверь, чтобы никто не влез в наше дело. Так вот, я, как настоящий гопник-наркоман, решил полностью погрузиться в мир наркотиков. Началось все с простых закладок, почти как в рецепте печенья. Друзья сказали, что это хороший старт, но настоящие ощущения только внутривенной инъекции. "Фигня", - говорю я, - "самые крутые плющатся от гирика!" Словом, на пути к наркотическому опьянению я шабил марихуану, и это был неплохой уровень. Но однажды, в обычный будний вечер на перроне, встретил я одного парня, который предложил мне нечто невероятное - гирик фенамин. Я просто расплющился от предложения! И с этого момента началась самая безумная история моей жизни. Так получилось, что этот парень был владельцем дачи, а дача была почти у черта на куличках. "Давай-ка, - говорит он, - сходим на дачу и покуришь этот гирик со мной. И не просто так, а с Мики-Маусом!". "С Мики-Маусом?!" - воскликнул я, - "Гирик, Мики-Маус и дача - заводи, мужик, заводи!". И вот мы уже на даче, с фенаминасом, Мики-Маусом и шикарным настроением. Специально для создания атмосферы я решил травить траву во всем доме, чтобы все вокруг плющились вместе со мной. И значит, во всей этой битве с реальностью и собственными предрассудками меня окружала своего рода наркотическая стена, за которой правили Мики-Маус и гирик. Все проходило отлично, пока не закончилась моя первая доза. Я так шабился от героина, что был готов пойти на все, чтобы получить следующую порцию. Но полная балда, внезапно, случилась: я осознал, что деньги на гирик закончились. Картинка перед глазами стала черно-белой, и я понял, что только деньги помогут мне вернуться в мир наркотиков. У меня в голове возник гениальный план - залезть на чердак и найти старинные гирики, которые мои бабки прятала в старых шкафах. Впереди меня ждало необычное путешествие - искушение законом и своими же опасными желаниями. Как только я попал на чердак, мне показалось, что меня наблюдает сам Мики-Маус. Блестящие глазки на старинных игрушках пугали меня, словно они знали, что я ищу. Но моя цель была ясна, и я решил найти гирики, не смотря ни на что. Прошло несколько часов, и я все еще искал. Все содержимое шкафов перетасовано, а гириков нет. Немного усталости и разочарования, и я решил вернуться в реальность. Это был мой первый и, надеюсь, последний опыт сознательного влезания в игры с наркотиками и чердаками. Итак, друзья, если вы когда-нибудь встретите Мики-Мауса и он предложит вам фенамин, помните мою историю и откажитесь.